در یک روز خزان پاییزی پرستویی را در حال مهاجرت دیدم به او گفتم:

 

 

چون به دیار یارم میروی به او بگو دوستش دارم ومنتظرش می مانم.

 

 

 

بهار سال بعد پرستو نفس نفس زنان آمد.

 

 

و گفت:

 

دوستـــــش بدار ولی منتظــــــــرش نمـــــــــان.