کنج گلویم قبرستانی است پرازاحساسهایی که زنده بگورشده اند،

 

به نام بغض….”

عشق گم شده من..

نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانشان نمیکند،وآدمهائی که هرگز

تکرارنمی شوند….

وتو آنگونه ای…

فقط همین…

 

ساحل آرام...